Jak pisać pracę mgr?

[pi & i]

Opracowano na podstawie:

Praca magisterska powinna omawiać jakieś zagadnienie z określonego punktu widzenia, w sposób pełny uwzględniając stan wiedzy na dany temat i zawierać rozwiniętą argumentację.

Wywód w pracy powinien być podporządkowany wyraźnie sformułowanej tezie.

Kompozycja pracy mgr

Praca magisterska powinna się charekteryzować określoną kompozycją. Uporządkowany i logiczny tok wykładu powinien być oddzielony od tekstu pobocznego (cytatów, linków, wykresów, tabelek).

[José Ortega y Gasset]

Postęp w nauce wymaga tego, by od czasu do czasu, w ramach organicznej regulacji wzrostu, podsumować osiągnięte wyniki. Staje się to coraz trudniejsze, ponieważ ogarniać trzeba coraz szersze dziedziny ogółu wiedzy.

Kompozycja powinna odpowiadać następującemu układowi treści:

  1. spis treści
  2. wstęp — wyjaśnienie celu pracy, przegląd literatury, krytyczna ocena dotychczasowych ustaleń w danej dziedzinie, wstępna hipoteza
  3. materiał badawczy — opis źródeł, metod oraz sposobów przeprowadzenia badań
  4. analiza materiału — m.in. za pomocą schematów, tabel, wykresów
  5. zakończenie — streszczenie zasadniczych rozdziałów, wnioski z przeprowadzonych analiz, podsumowanie wyników badań oraz omówienie kwestii dyskusyjnych, porównanie z pracami poprzedników, ocena znaczenia otrzymanych wyników, sugestie dotyczące dalszych badań
  6. bibliografia — zestawiony w porządku alfabetycznym, według nazwisk autorów, spis wykorzystanych tekstów

(1) Reduce your message to its simplest, clearest, easiest-to-understand form. (2) Make it fun. Or sexy or interesting or informative. (3) Apply that to all forms of writing or art or commerce.

— Steven Pressfield

Praca magisterska często ma formę eseju, czyli szkicu krytycznego o charakterze naukowym. Stałą cechą eseju jest kompozycyjna swoboda, przełamywanie reguł, dążenie do formy otwartej i hybrydycznej, łaczącej w sobie elementy narracji, dyskursu naukowego, żartu, parodii i in.

Kompozycja tekstu

[Agnieszka Osiecka]

Zawsze miała przede wszystkim gotowy tytuł, dopiero do niego wymyślała całą resztę, często już na planie, w trakcie realizacji, nie kłopocząc się zupełnie o całą dokumentację.

Z. Turowska o A. Osieckiej

Każdy tekst pisany, którego celem jest zaprezentowanie stanowiska lub poglądów autora, omówienie jakiegoś zagadnienia z jego punktu widzenia (np. praca magisterska, artykuł) budowany jest zwykle według następującego ogólnego planu:

Każdy praca powinna mieć tytuł. Wysiłek włożony w jego obmyślenie jest opłacalny. Zaletami tytułu są prostota i zwięzłość.

Ważne jest dokładne sprecyzowanie tematu. Zbyt obszerne jego ujecie prowadzi do powierzchowności. Temat powinien być ciekawy i interesujący, należy zadbać aby podejście do tematu było oryginalne. Piszmy więc nie o czymś w ogóle, lecz o czymś z jakiejś perspektywy.

Praca powinna mieć konspekt tekstu — skrótowy, przygotowany w punktach zarys planowanej wypowiedzi.


Blake Snyder, Save the Cat!

In order to better create a good “What is it?” the author must be able to tell a good one-line or logline — a one- or two- sentence grabber that tells us everything. It must satisfy four basic elements to be effective:

  1. Irony. It must be in some way ironic and emotionally involving — a dramatic situation that is like an itch you have to scratch.
  2. A compelling mental picture. It must bloom in your mind when you hear it. A whole movie must be implied, often including a time frame.
  3. Audience and cost. It must demarcate the tone, the target audience, and the sense of cost, so buyers will know if it can make a profit.
  4. A killer title. The one-two punch of a good logline must include a great title, one that “says what it is” and does so in a clever way.

Dla przykładu, historia nauki pokazuje stałą tendencję do eliminowania wysiłku intelektualnego w rozwiązywaniu poszczególnych problemów poprzez tworzenie ogólnych formuł, które zastosowane w sposób mechaniczny rozwiązują od razu całą klasą problemów. Aby sparafrazować Alfreda Northa Whiteheada, akt myślowy, jak szarża kawalerii w bitwie, powinien być używany tylko wówczas, kiedy sprawy przyjmą obrót krytyczny.

— Ernest Nagel

Wstęp

Niewskazane jest rozpoczynanie pracy od stwierdzeń banalnych, komunałów w rodzaju: Wszyscy wiemy, że… albo Już od najdawniejszych czasów…

Jeżeli kłopt sprawia znalezienie pomysłu na wstęp, można zastosować któryś z poniższych sposobów:

W artykułach K. Thomasa How to Write an Opening Sentence i S. Schwertly 5 Powerful Ways to Open a Presentation znajdziemy jeszcze kilka pomysłów na pierwszy akapit.

To my advisor, for whom no thanks is to much.

[dedykacja, autor nieznany]

Zakończenie

Zakończenie pracy jest nie mniej ważne niż jej wstęp. Możemy tutaj skorzystać z pewnych utartych schematów, np.

W artykule S. Schwertly 5 Powerful Ways to Close a Presentation znajdziemy kilka innych pomysłów na zakończenie.

Praca jest tak dobra jak jej źródła.

— K. L. Woodward

Bibliografia załącznikowa

Redakcja bibliografii: strona 625

How do I cite sources?

Przypisy

Redakcja przypisów: strona 616